Salento-królestwo Negroamaro i Primitivo oraz świeżość i lekkość z Marchii.

Dwa regiony i dwa wina: Apulia, a właściwie Salento – półwysep na samym końcu włoskiego obcasa oraz położona nad adriatyckim wybrzeżem Marchia. Z Salento pochodzi wino Verso IGT Salento Rosso 2015, natomiast z Marchii Garofoli Guasco Rosso Conero DOC 2015. Niedawno miałem okazję ich spróbować, stąd parę słów więcej o każdym z nich. Wina w odmiennej stylistyce, skrajnie różne, co zdecydowanie czuć w kieliszku.

Na pierwszy ogień niech pójdzie Verso IGT Salento Rosso.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ojczyzną tego wina jest gorące Salento będące częścią Apulii. Apulię możemy podzielić na trzy strefy/prowincje: prowincję Foggia i Capitanta, prowincję Bari i Murge oraz właśnie Salento, obcas włoskiego buta, które z uwagi na powyższe wino jest dziś w centrum mojej uwagi. Klimat tam panujący wydaje się mało sprzyjający uprawie winogron wysokiej jakości, ale głębokie, dość żyzne gleby, stare krzewy i ciągła morska bryza, która chłodzi uprawy, składają się na wyjątkowe wina z tego właśnie regionu. Wiele najlepszych winnic jest ulokowana w pobliżu wybrzeża, gdzie owa bryza i niższe nocne temperatury pomagają gronom zachować wyższą kwasowość i zapewniają dłuższą żywotność. Większość interesujących win z Apulii pochodzi właśnie z półwyspu Salento. Można wymienić takie apelacje DOC jak choćby Salice Salentino, Brindisi, Nardo, Copertino, Primitivo di Manduria, Alezio, Matino. Główne odmiany tam uprawiane to przede wszystkim Negroamaro ( „czarne gorzkie’), Primitivo, a także Malvasia Nera, Nero di Troia. Pojawia się też Aglianico, Montepulciano, Sangiovese. Pośród białych szczepów można spotkać np. Trebbiano czy Bombino. Poza winami jednoodmianowymi, często mamy do czynienia z kupażem odmian ( popularne jest łączenie np. Negroamaro z Primitivo, które uzupełnia aromat słodkich czerwonych owoców Primitivo o swoje bogactwo tanin i przyjemne dymnoziołowe nuty ). W całej Apulii, a więc również w Salento, powstaje wiele win regionalnych o statusie IGT Puglia lub Salento. Status IGT ma właśnie Verso Salento Rosso.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jest to kupaż trzech odmian:  Negroamaro ( 60% ), Primitivo ( 35%) i Malvasia Nera ( 5% ). Przed pojawieniem się na rynku wino spędza min. 6 miesięcy w dębowych beczkach, następnie 3 miesiące w stalowych kadziach i kolejne 3 miesiące w butelce. Podczas produkcji zastosowano trochę techniki appassimento, czyli podsuszani winogron, co nadaje winu nieco słodyczy. Pochodzi z posiadłości /winnicy Verso. Odcień ciemnego granatu, głęboka purpura w kieliszku. Dżemowo – konfiturowy nos, ugotowane do miękkości owoce, jeżyna, czarna porzeczka, suszona, wędzona śliwka. Do tego słodkie przyprawy, goździki, pieprz, mleczna czekolada, słodki tytoń.  W smaku pełne i skoncentrowane,  soczyste, dużo ciała, ale  łatwe w piciu, zaznaczone owoce i przyprawy. Sporo miękkich tanin, końcówka lekko twarda, alkohol mocno wyczuwalny, odrobinę palący, wydaje się, że mógłby być lepiej zintegrowany z całością ( 14% to w miarę sporo, ale jak na Apulię to nic nadzwyczajnego ). Wino hedonistyczne, dekadenckie, wysoko oceniane i często nagradzane, dodatkowo z przyciągającą oko etykietą, niezwykle intensywne, obfite, z pewną głębią, naprawdę smaczne. Można przy nim trochę pokontemplować lub podać do dziczyzny, wołowiny, duszonych, pieczonych mięs, gulaszy w słodszej oprawie, piersi kaczki, dojrzałych półtwardych serów,  makaronów z mięsnym sosem, wędzonych mięs, kanapki z długo duszoną wieprzowiną, pieczonych owoców jak figi, a może nawet warto spróbować z czekoladą.

Czas teraz przenieść się do Marchii, ciepłej, ale nie tak gorącej jak Apulia skąd pochodzi Garofoli Guasco Rosso Conero DOC 2015.

 

 

 

 

 

 

 

Marchia od zachodu otoczona Apeninami, które wyznaczają jej granice z Umbrią,  na wschodzie wybrzeża Marchii obmywa Morze Adriatyckie. Od północy graniczy z Emilią Romanią, a od południa z Abruzją. Z uwagi na Apeniny, Adriatyk i liczne rzeki, Marchia może pochwalić się różnymi terroirs. Panują tu doskonałe warunki do uprawy winorośli. Niektóre najważniejsze apelacje o statusie DOC to Rosso Conero ( występuje też Rosso Conero DOCG, ale tylko dla win klasy Riserva ), Rosso Piceno, Verdicchio dei Castelli di Jesi (Verdicchio dei Castelli di Jesi Riserva DOCG ), Verdicchio di Matelica (  Verdicchio di Matelica Riserva DOCG ), Tierre di Offida, Pergola, Serrapetrona, San Ginesio, Lacrima di Morro. Marchia to region znany głównie z białych win, jednakże jest to także miejsce, gdzie powstają wysokiej jakości czerwone wina. Z białych odmian, najbardziej popularne jest Verdicchio i Trebbiano. Inną popularną białą odmianą jest Bianchello, z której powstaje tradycyjne wino Bianchello di Metauro. Uprawia się tu także m. in. Pecorino.  Z czerwonych szczepów główną role odgrywa Montepulciano, Sangiovese ( często występują ze sobą w kupażach ), Lacrima ( odmiana używana w winach Lacrima di Morro d’Alba DOC ). Warto też zwrócić uwagę na Vernaccia di Serrapetrona, musujące czerwone wino klasy DOCG, zwykle słodkie lub półsłodkie, produkowane głównie z odmiany Vernaccia Nera.

Degustowane przeze mnie wino z Marchii pochodzi z Rosso Conero DOC.

 

 

 

 

 

 

 

Rosso Conero to jedne z najlepszych wydań odmiany Montepulciano. W przypadku mojego wina mamy tu do czynienia z 100% Montepulciano ( Rosso Conero musi zawierać min. 85 % Montepulciano ), ponadto wino pochodzi od wiodącego, najstarszego i najbardziej nagradzanego producenta w Marchii – Garofoli.  Jest to lider jakości w regionie specjalizuje się w Rosso Conero i Verdicchio. Guasco Rosso Conero od Garofoli to młode, niebeczkowe, zwykłe wino, ale jakże świeże, rześkie, lekkie, owocowe wydanie Montepulciano! Dojrzewało w kadziach ze stali, zero beczki. Jasny rubinowy kolor. Świeżość od samego początku, intensywny aromat czerwonych, dojrzałych, lekko cierpkich wiśni, czereśni, porzeczek, żurawiny z odrobiną suszonych ziół. W ustach wytrawne, miękkie, kwasowe, odpowiednio taniczne, łagodnie ściągające, owocowe w swej strukturze. Próbując je, w ustach mam  smak dżemu z czerwonych porzeczek mojej babci. Przyjemnie kwaskowe, przemawia przez nie wyraźna świeżość. Pić jako młode, koniecznie lekko schłodzone, najlepiej latem, podczas obiadu na świeżym powietrzu.  Do grillowanych mięs, kruchych polędwiczek wieprzowych ( także tych ze słodką nutą ), delikatnej cielęciny, makaronów w lekkich pomidorowych sosach. W lokalnej tradycji takie wina podawano do dań z dorsza jak np. stoccafisso all’anconetana. Do pizzy też powinno pasować. Polecam spróbować inne etykiety producenta jak np. GROSSO AGONTANO Conero DOCG Riserva, czy SERRA FIORESE Verdicchio dei Castelli di Jesi Doc Classico Riserva.

Verso IGT Salento Rosso 2015 zakupiłem w sieci sklepów Galerie Alkoholi

Garofoli Guasco Rosso Conero DOC 2015 – importer Kondrat Wina Wybrane