Cincinnato – wina z Lacjum

Lacjum (Lazio) to region winiarski położony w środkowej części Włoch, otaczający stolicę kraju, Rzym, choć wino robi się tutaj nie tylko w samym sąsiedztwie włoskiej stolicy, ale w całym regionie. Jest to jeden z najstarszych obszarów winiarskich w Europie, którego tradycje sięgają czasów starożytnych Rzymian, a nawet jeszcze dalej wstecz. Lacjum graniczy z Toskanią, Kampanią, Abruzją i Umbrią, ma zróżnicowany krajobraz, od wybrzeża Morza Tyrreńskiego po wzgórza i wulkaniczne gleby wewnątrz regionu, co sprawia, że jest to interesujące miejsce do uprawy winorośli.

Klimat Lacjum jest śródziemnomorski, z łagodnymi zimami i gorącymi, suchymi latami. Region korzysta z wpływu morskiego powietrza, które łagodzi temperatury bliżej wybrzeża, natomiast tereny górzyste chronione przez Apeniny przed zimnymi wiatrami, podlegają różnym mikroklimatom. Wulkaniczne, żyzne gleby bogate w minerały (głównie gleby tufowe bogate w potas), są szczególnie odpowiednie dla białych winogron, ponieważ zapewniają dobrą równowagę kwasowości i to właśnie z białych win Lacjum słynie, choć zapewne przeciętny miłośnik wina rzadko ma okazję sięgać po etykiety stąd pochodzące ( niektórzy może słyszeli i próbowali znanego Frascati ).

Sam przyznam się, że wina z Lacjum również nie należą do tych, które regularnie pojawiają się w moim kieliszku, ale na szczęście w najbliższym czasie, będę miał możliwość poznania ich większej ilości zdecydowanie bliżej. Dotarły do mnie choćby pozycje od winiarni Cincinnato, na którą składa się 105 winiarskich rodzin, 550 ha winnic ( z czego 100 ha uprawianych organicznie ) i blisko 80 lat historii, a wszystko to w regionie Cori ( zerknijcie na powyższą mapkę ).

Cori to starożytne miasto, zanurzone w gajach oliwnych i winnicach wzgórz Lepine. Struktura miejska sięga VI-V wieku p.n.e. z wielokątnymi murami, które tworzyły duże tarasy na stromych zboczach i podtrzymywały forum, obszar targowy i dzielnice mieszkalne miasta. W miasteczku znajdziemy pozostałości z czasów rzymskich ( np. Świątynia Herkulesa, Świątynia Kastora i Polluksa ), a także zabytki z późniejszych dziejów jak choćby średniowieczny kościół S. Oliva założony na pozostałościach rzymskiej świątyni, Piazza del Pozzo Dorico czy XV-wieczna Cappella dell’Annunziata z cennymi freskami. Z kolei początki przedsięwzięcia, jakim jest Cincinnato sięgają 1947 roku i od tego czasu winiarnia pracuje głównie z lokalnymi odmianami winorośli jak np. nero buono, bellone, cesanese, greco, malvasia puntinata. Większość winnic członków tego projektu to małe działki, a ich średni wiek wynosi 15-20 lat. Gleby są głównie wulkaniczne w dolinie i wapienne w pobliżu gór. Każda winnica jest zarządzana zgodnie ze zintegrowaną techniką, niektóre z nich są całkowicie organiczne z odpowiednim certyfikatem. Przy okazji, Cincinnato to również działający na miejscu Wine Resort, więc może to być ciekawa opcja na wypad choćby z pobliskiego Rzymu.

Bardzo się cieszę, że dzięki samemu producentowi, dotarły do mnie jego wina, bo to dla mnie niezwykle interesujące doświadczenie degustacyjne, zwłaszcza że nie często mam okazję otwierać wina z Lazio z lokalnych odmian winorośli.

Quinto Bellone IGT Lazio Bianco 2023 to 100% lokalnej białej odmiany bellone z winnic uprawianych organicznie na wzgórzach ( 200-250 m n.p.m. ) o wulkaniczno – gliniastej glebie. Młode wino o sporej świeżości, delikatnych, owocowych nutach białej brzoskwini, jabłka, kwiatów, melona, cytrusów, miodu, z mineralnym akcentem. Żywe, urocze, radosne, z dobrą kwasowością i subtelna kremowa fakturą. Bardzo apetyczne wino.

Pasuje do rozmaitych przekąsek, sałatek, kuchni wegetariańskiej, delikatnie przyrządzonej ryby, owoców morza, makaronów z lekkim sosem, ale też kurczaka.

Ercole Nero Buono IGT Lazio 2021, czyli stuprocentowa czerwień z miejscowej odmiany nero buono. Ercole to wino poświęcone Świątyni Herkulesa (I wiek p.n.e.) zbudowanej na akropolu w Cori. Niskie plony z hektara, selekcja winogron z winnic na wzgórzach lawowych ( 250 m n.p.m. ), dojrzewanie rok w dębowych beczkach. W kieliszku ciemne owoce jagodowe, jeżyna, leśna ściółka, kakao, suszona śliwka, trochę dymnych nut, lukrecji, goździków, kawy. Wino całkiem złożone, dość pełne, z wyczuwalna taniną, soczyste, gładkie na podniebieniu, bardzo pijalne. Ciekawa i solidna czerwień z Lazio.

Sprawdzi się z czerwonym mięsem, bogatszymi sosami, makaronem z wyrazistym sosem, średnio twardym serem.

Enyo Bellone Cori DOC 2022 to jeszcze jedna interpretacja odmiany bellone. Selekcja najlepszych winogron z kilku wybranych winnic położonych na wzgórzach gminy Cori. Lekka maceracja na skórkach, dojrzewanie przez rok w stali nierdzewnej. Odnajdziemy tutaj egzotyczne i cytrusowe owoce, białe kwiaty, jaśmin, jabłkowo-gruszkowe akcenty, nieco ziół, biały pieprz. Wino jest delikatnie oleiste i kremowe, z migdałową nutą, krągłe, a jednocześnie lekkie i zwiewne. Nietuzinkowe i stylistycznie bardzo interesująca etykieta.

Do ryby, białego mięsa, makaronów z kremowym sosem, zupy rybnej, deski włoskich szynek, kuchni warzywnej.

Kora Nero Buono Cori DOC 2020, a więc ponownie odmiana nero buono. Wino jest hołdem dla miasta Cori, którego starożytna nazwa brzmiała Còra. Grona z pagórkowatych winnic o gliniastej glebie, dwa lata dojrzewania w beczkach. Mamy tu dużo owocu, ale z pełną elegancją – są śliwki, maliny, ciemne jagody i jeżyny, do tego jałowiec, liście laurowe, leśna ściółka, odrobina skóry, balsamiczne tło. Skoncentrowane, bogate, z wędzoną nutą, szczyptą papryki, nasycone owocem, lekko pikantne. Wydaje się dopieszczone, prezentuje się znakomicie i jest po prostu bardzo atrakcyjne.

Warto podać do dobrej jakości mięsa – wołowina, jagnięcina, dziczyzna, ale też do dobrego, dojrzałego i twardszego sera.

Cincinnato ze swoimi czterema powyższymi etykietami wypada naprawdę bardzo dobrze – dwie interpretacje lokalnej odmiany bellone i dwa wydania miejscowego nero buono sprawiły mi sporo przyjemności.

Wina otrzymałem od producenta