Boże Narodzenie już dawno za nami, ale dzisiaj krótkie nawiązanie do gwiazdki, a w zasadzie do jednego gwiazdkowego prezentu, jaki sprawiłem mojemu tacie pod choinkę. Tym prezentem były trzy butelki wina, które ostatnio wspólnie stopniowo wypiliśmy, przyszedł więc czas na ich ocenę. Sam byłem bardzo ciekawy tego, jak prezentuje się zawartość butelek z punktu widzenia ich degustacji i mogę już powiedzieć, że się nie rozczarowałem, podobnie jak mój tata.
Te trzy wina, o których mowa to CAMPAGNOLA VALPOLICELLA RIPASSO 2014, LOUIS JADOT BOURGOGNE COUVENT DES JACOBINS ROUGE 2014, ONIX CLASSIC 2014. Wszystkie naprawdę bardzo dobrej jakości, dające sporo przyjemności podczas ich konsumpcji.
Zacznijmy od CAMPAGNOLA VALPOLICELLA RIPASSO 2014. To wino, zarówno ja jak i mój tata uznaliśmy za najlepsze z tej trójki.
Corvina, Rondinella, Molinara – ładnie brzmi, prawda? Niczym imiona włoskich księżniczek. Jednak z księżniczkami nie ma to nic wspólnego ( a przynajmniej nic o tym nie wiem ), są to trzy główne szczepy , z których produkuje się Valpolicellę, bardzo znane włoskie wino z regionu Veneto ( Wenecji Euganejskiej ). Możemy wyróżnić zwykłą Valpolicellę, Valpolicellę Classico ( z najstarszej, historycznej części regionu ), Valpolicellę Superiore ( starzona co najmniej rok w beczce ), Valpolicellę Superiore Ripasso ( Valpolicella produkowana z poddanych kolejnej fermentacji skórek, wytłoczyn użytych wcześniej do produkcji Amarone, bazowe wino dodaje się do kadzi, na dnie której znajdują się odsączone lub delikatnie wyciśnięte grona (skórki i pestki) oraz drożdże pozostałe po produkcji Amarone ), Amarone della Valpolicella (wielkie wino, grona użyte do jego produkcji suszone są na słomkowych matach-technika appassimento, minimum dwa lata w beczce ) i Recioto della Valpolicella ( słodkie i deserowe, po prostu cudowne ). Możemy oczywiście spotkać też Valpolicellę Classico Superiore, co oznacza, że spędziła minimum rok w beczce, a do tego pochodzi z historycznego obszaru classico, czy Valpolicellę Ripasso Classico Superiore. Podobnie jak Amarone della Valpolicella Classico, co też oznacza, że wino pochodzi z najstarszej części regionu.
Moje wino to Valpolicella Ripasso Classico Superiore – czyli przynajmniej rok w beczce, a do tego wino pochodzi z historycznego obszaru classico. Ripasso oznacza specjalny sposób produkcji, co zaznaczyłem wyżej. Winogrona użyte do jego produkcji to Corvina 80% i Rondinella 20%. Starzone przez rok w dużych beczkach, a następnie przez 4 miesiące w butelce. Wino posiada przepiękny wiśniowo-malinowo-mocno rubinowy kolor przechodzący w purpurę. W nosie sos malinowy, dżem, korzenna konfitura owocowa, czerwone suszone owoce jak żurawina, trochę porzeczki. Ponadto goździki, pieprz, odrobina wędzonki, dymu, słodkiego tytoniu za sprawą beczki. W ustach mieszanka czerwonych i ciemnych owoców z nutą ziołową i przyprawami ( trochę cynamonu, pieprzu ), ponadto posmak czarnej herbaty, gorzkich migdałów, prażona kawa. Spora kwasowość dobrze komponująca się ze średnimi taninami. Finisz złożony, owocowy, lekko goryczkowy, pozostający na podniebieniu przez dłuższy czas. To wino nie pozwala o sobie tak szybko zapomnieć. Valpolicella Ripasso przypomina nieco Amarone, a przy tym kosztuje znacznie mniej, Ripasso można nazwać przedsmakiem Amarone. Bardzo cenię wina właśnie w tym stylu, na pewno jeszcze kiedyś wrócę do tej konkretnej butelki. Wino to otrzymało również wysokie oceny m. in. w Wine Enthusiast i Gilbert & Gaillard. Naprawdę spora klasa. Wino to jest doskonałym partnerem do dań makaronowych ( np. z mięsnym ragout, czy w ogóle makaronów z dodatkiem mięsa ), wołowiny, dziczyzny, twardszych serów oraz tradycyjnego risotto z Werony.
Z Włoch przenosimy się do Francji, a ściślej do Burgundii skąd pochodzi drugie wino, czyli LOUIS JADOT BOURGOGNE COUVENT DES JACOBINS ROUGE 2014.
Burgundia to temat na nie jedną opowieść. O samej Burgundii i winach tam powstających można by długo pisać. Podam kilka podstawowych informacji. Przede wszystkim warto poznać główne obszary produkcji win w Burgundii, a należą do nich: Cote D’Or ( obejmuje Cote De Nuits i Cote De Beaune ), Cote Chalonnaise, Maconnais, Chablis, Beaujolais.
W Burgundii powstaje wiele wybitnych białych i czerwonych win. Najważniejszy biały szczep to Chardonnay, natomiast z czerwonych króluje Pinot Noir, a w Beaujolais Gamay. W Burgundii możemy wyróżnić następujące poziomy jakości win:
- Wina z apelacją regionalną ( zwykle na etykiecie zobaczymy określenie Bourgogne, wina podstawowe )
- Wina z apelacją gminną ( np. Gevrey-Chambertin, Chablis, Puligny-Montrachet, Macon, Cote de Nuits )
- Wina klasy Premier Cru
- Wina klasy Grand Cru
Natomiast w Beaujolais wyróżniamy następującą klasyfikację:
- Beaujolais i Beaujolais Nouveau ( podstawowa kategoria )
- Beaujolais-Villages
- Beaujolais Cru ( najwyższa jakość, na etykiecie znajduje się nazwa konkretnej gminy lub posiadłości np. Brouilly, Fleurie, Morgon czy Moulin-A-Vent )
Nie będziemy się zbytnio zamęczać teorią, która choć jest bardzo ciekawa i potrzebna, by lepiej zrozumieć to, co mamy akurat w kieliszku, to w przypadku Burgundii jest ona dość złożona. Teraz kilka słów o moim winie, czerwonym Burgundzie. Jest to wino podstawowej jakości, z apelacją regionalną, ale pochodzi od jednego z najlepszych producentów w Burgundii, Maison Louis Jadot, który posiada winnice w najlepszych apelacjach. Już na początku mogę potwierdzić, że jakość czuć w kieliszku, mimo iż jest to tylko podstawowy Burgund. 100% Pinot Noir. Grona do produkcji tego wina pochodzą z Cote De Nuits, Cote De Beaune, Cote Chalonnaise i Irancy. Wino częściowo dojrzewało w dębowych beczkach przez okres 9-12 miesięcy. Atrakcyjna, jasna, rubinowa suknia typowa dla Pinot Noir. W nosie świeże czerwone owoce, trochę przypraw ( tych ostatnich przybędzie, gdy wino dłużej poleżakuje ), lekkie nuty grzybowo-liściaste. W ustach równie świeże, lekko cierpkie czerwone owoce
jak truskawki, wiśnie. Trochę korzenności, suchych liści, suszonych kwiatów. Lekkie ciało, zrównoważona, średnia ( nawet z plusem ) kwasowość, niskie taniny. Niezwykle przyjemne, dość eleganckie wprowadzenie do świata czerwonej Burgundii. To wino można potrzymać w piwnicy przez około 3 lata, ale myślę, że nie więcej. Pasuje do drobiu, w tym kaczki, grillowanego, pieczonego czerwonego mięsa, królika ( ale niezbyt mocno doprawionych ), miękkich serów. Delikatna dziczyzna tez mogłaby pasować. Ponadto pieczony kurczak, kurczak fesenjan, dania z dodatkiem grzybów ( Burgund lubi grzyby, ale nie w ciężkich śmietanowych sosach ), kuchnia chińska, azjatycka, tatar czy carpaccio z tuńczyka, grillowany lub smażony łosoś, podobnie przygotowane przegrzebki. Jak zawsze trzeba szukać swojego połączenia, to tylko moje sugestie.
Czas na ostatnie wino z tej trójki: ONIX CLASSIC 2014.
Wino pochodzi z jednej z najlepszych katalońskich apelacji, Priorat, która uznawana jest za czołową w całej Hiszpanii, a niektórzy uważają, że powstają tam jedne z najlepszych win świata. Rzeczywiście, można tam znaleźć wiele najintensywniejszych win świata, jednak te wina często mają swoją cenę. Jednak w Prioracie powstaje wiele win wybitnej jakości, które swoją ceną nie zrujnują nam portfela, można tam znaleźć wina świetnej jakości w niewygórowanych cenach. Priorat posiada najwyższy poziom apelacji – Denominación de Origen Calificada ( DOCa ). W Hiszpanii poza Prioratem ten sam poziom apelacji posiada tylko Rioja. Główne szczepy uprawiane w Prioracie to Garnacha, Cariñena ( Carignan ), Cabernet Sauvignon, Syrah i inne lokalne czerwone odmiany. W Prioracie panują doskonałe warunki dla Garnachy, która zajmuje tam największą powierzchnię upraw. Garnacha lubi gorący klimat, a Priorat to długie, gorące i suche lata. Wina z Prioratu są dobrze zbudowane, pełne czarnych i czerwonych owoców ( żywa owocowość ), ziół, przypraw, często wyraźnych aromatów beczkowych z ziemistymi i skórzanymi nutami. Umiarkowana kwasowość, wyraźne taniny i dość wysoki alkohol. Ukazują piękną, ciemną , intensywną barwę w kieliszku. Warto sięgać po wina właśnie z tego regionu.
Moje wino pochodzi ze spółdzielni Vinícola del Priorat, ceny ich win nie są tak bardzo wygórowane, ale jakość jest naprawdę wysoka. Onix Classic to podstawowe wino ( możemy też znaleźć inne etykiety jak Onix Fusio, Evolucio i Seleccio, ale ceny idą w górę ). Dla mnie jednak Onix Classic w swojej kategorii cenowej jest świetny, niemal bezkonkurencyjny, aczkolwiek nie mam zbyt dużego doświadczenia z innymi podobnymi winami z Prioratu tej kategorii. Mimo wszystko uważam, że ciężko znaleźć równie dobre wino w tej cenie. Onix Classic to kupaż Garnachy i Carignan, jest ciemnorubinowe, lekko purpurowe, pełne świeżych, soczystych owoców, czerwonych i ciemnych: wiśnie, czereśnie, jagody, jeżyny, może trochę powideł śliwkowych. Do tego pieprzne nuty, lekko ziemiste, trochę przypraw ( goździk ), ziół (rozmaryn, lukrecja), czekolady. Doskonała równowaga tanin, kwasowości i alkoholu ( mimo wysokiego 15 % alkoholu nie jest on mocno wyczuwalny, przytłaczający ). W ustach mięsiste, sprężyste, soczyście owocowe, lekko pikantne z długą końcówką. Muskularne, eleganckie wino o doskonałej równowadze. Wino to nie widziało beczki, dojrzewało w stali stąd świeżość owocu. Wysoko oceniane przez wielu krytyków. Można potrzymać przez 3-4 lata. Jak znalazł do dań z grilla, jagnięciny, mięsnych gulaszy, mięs pieczonymi z owocami, tapas, pikantnych wędlin, chorizo, półtwardych serów.
Wszystkie trzy wina mogę śmiało polecić. Najbardziej spodobała nam się Valpolicella Ripasso, choć Onix i Burgund jako wina w swoim stylu nie mają się czego wstydzić. Zakup jak najbardziej udany.
Wszystkie wyżej opisane wina zakupiłem na Festus.pl
Odkryj więcej z Wino ze Smakiem
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.